"DÜNYALI"
Hey dostum.
Hiç vakit kaybetmiyorsun ha?
Kaybetmemeye çalışıyorum.
Yardım edeyim mi?
Neden olmasın.
Burada neler döndüğünü...
bize anlatmak ister misin?
Vedalardan hoşlanmam.
Bir veda partisinin amacı da bu değilmi zaten John?
Senin için o kadar uğraştık.
Hiç değilse bir kaç dakika kalsan, olmaz mı?
Telaşla hazırladığımız yemeğin bir tadına baksan...
Özür dilerim Harry.
İyi ama neden bu kadar çabuk taşınıyorsun?
İstifanı vereli daha bir kaç gün oldu.
Stanford'dan, Tarih Bölüm Başkanlığı teklifi mi aldın yoksa?
Keşke.
İşte, mısır cipsi, tavuk kanadı,
Tost, ve bira.
Biraz daha zamanımız olsaydı...
senin için daha ihtişamlı bir şeyler hazırlardık.
McDonalds'da romantik bir akşam yemeği.
Striptizciler.
Mısır cipsi yeterli.
Peki.
Art da gelecek.
Bir öğrencisiyle konuşuyormuş.
Senin yerini George'a mı verecekler?
George ya da Trimbell. Dean bir karar verdi mi?
Daha aramadı.
Tanrım!
Bu da ne?
Van Gogh'a benziyor...
ama daha önce hiç görmemiştim.
Bu orijinal mi John?
Hayır, sadece bir hediye.
Yine de çok iyi bir kopya.
Aynı zamana ait sanırım.
Yakından bakabilir miyim?
Elbette.
Evet, Van Gogh'un kullandığı tuvallerle aynı.
Arkasında fransızca bir yazı var.
"Dostum, Jacque Borne'a."
Kimdi acaba?
Bir tanıdığıdır herhalde.
Harika tahmin, Sherlock.
Gerçekten de buna baktırmalısın, bir değer biçtirmelisin.
Belki bir ara.
Ama onu satmak istemem doğrusu.
Hepsi bu kadar.
Elinizdekileri mutfağa bırakın.
Hayır, bunları banyoya koyacağım John.
Doğalgaz kesildi. Elektrik hala var.
Hazır fırsatınız varken rahatlayın,
mobilyalar öğleden sonra gitmiş olacak.
Yere oturmayalı yıllar olmuştu.
Kızın adını bile hatırlamıyorum.
Sırt için iyidir.
Yoga yapabilir miyiz?
Kama Sutra yapabiliriz.
Demek öğretmenliği hepten bırakıyorsun.
Biraz ani olduğunu sen de kabul ediyorsundur.
Gerçekleri anlatma zamanı John.
Bir sorun mu var?
Hayır.
Hadi ama, biliyorsun, sana yardım etmek isteriz.
Çok teşekkür ederim, ama gerçekten de...
hiç bir sorun yok.
İşte şimdi meraklandım.
Nereye gidiyorsun?
Makamını bırakıyorsun...
On yıllık profesörlük...
bölüm başkanlığı için sıradasın...
Ve şimdi nereye gittiğini bilmiyor musun?
Kapalı yer korkusu deyin.
Bir süre kalınca yerimde duramaz oluyorum.
Bunu daha önce de yaptım.
Hayır hayır, bunu daha önce yapmış olamayacak kadar yaşlısın.
Ve 10 yıldır bir gün bile yaşlanmadı.
Fakültedeki her kadın...
bunun sırrını öğrenmek için her şeyini verir.
Peşinde koştukları tek şey bu mu Edith?
Kes şunu Harry.
Vay canına, buna gücün yetiyor mu sahiden?
Şu işe bak.
Ne avlıyorsun?
Genellikle geyik.
Big Bear civarında.
Ok ve yayla mı?
Bir çok insan, tüfek ve şahin gözleriyle bile...
bir geyiği zor yakalar.
Ama yemesi ayrı zevktir tabi.
En güzel vahşi oyun.
Doğal yaşayan, doğal beslenir.
Güzelmiş.
Art.
Muhteşemdi diyorsan, tezahürat isterim.
Aman tanrım.
Eğlenceliydi.
Hey John.
Linda'yı tanırsın. Geçen dönem öğrencindi.
Selam.
Şimdi benim kurbanlarımdan biri. Onu eve bırakıyordum.
O da bir uğrayıp güle güle demek istedi.
Art zor hocaymış diye duydum.
Arkeolojinin kendisi zor.
Dr. Jenkins iyi bir öğretmen.
Bu çok politik oldu.
Ama doğru.
Yolda okuman için bir şey getirdim dostum.
"Mağaradaki gölgeler. İlk insanlarla benzerliklerimiz."
Yazar: M. Jenkins.
Ya bastır ya da öl.
Yenisini yazacağıma...
okumayı tercih ederim.
Sağol.
Merhaba.
Ah, millet! Bu Linda.
Linda, bunlar bizimkiler.
Linda, selam.
Evet.
Nereye gidiyorsun bakalım? Sanki çok umrumuzdaymış gibi...
Biz o konuyu işledik.
John yerinde duramıyormuş.
Bu derdin için illegal çözümler var John.
O halde bir sorun var.
Hayır.
Mekan değişikliğini seviyorum, hepsi bu.
Kişisel bir şey.
Fazla kurcalamasak daha iyi.
Size daha fazla açıklayamadığım için üzgünüm.
Arkamıza yaslanıp sohbet edelim.
Ve bir de...
Bizi yine ekiyor mu bu?
...bir de bu var.
Yeşil Johnny Walker!
Yeşili olduğunu bilmiyordum bile.
Sen ne kadar maaş alıyorsun be?
Dostlarım için hiç bir şey yeterince iyi değildir.
Ama üzgünüm, sadece plastik bardaklar kaldı.
Bu fedakarlığı yapmaya hazırım.
Bu şeref bana ait.
Gel babana bakalım.
Hadi, getirin bardakları.
İşte al bakalım.
Şöyle geç.
Sen de al.
Bir tane de doğum günü çocuğuna, Art!
Ben almasam daha iyi.
Ben içki içmem.
Seni kaçırmayacağız güzelim.
Peki tamam, en azından çembere katıl.
Uzun hayata, ve iyi talihe...
Saygıdeğer dostumuz,
...ve meslektaşımız, John Oldman'a.
Umarız ki, aradığı saadeti...
...gittiği her yerde bulsun.
İşte.
Skael. Na zdorovye.
Adamımsın John.
Bayağı iyiymiş.
Pardon.
John, hepimiz, gitmene çok üzülüyoruz.
Gerçekten.
Tamam. Bu işi de hallettiğimize göre...
...günün geri kalanında ne yapıyoruz?
İyi bir konusu olan var mı?
Bu olabilir mi?
O ne?
Bu bir keski.
Yontulmuş sivri uçlu.
Muhtemelen, Alt Magdalen Çağı'na ait.
Bakabilir miyim?
Evet aynen dediğin şey.
Keski nedir?
Keski, taştan yapılmış bir alettir.
Ahşap, kemik, özellikle de boynuzları yontmak için.
Mızrak ya da zıpkın uçları yapmak için kullanılırdı.
Magdalenler'in taş yonttukları speküle edilmiştir.
O yüzden, bu eşsiz bir parça.
Tamam, peki Magdalen nedir?
Üst Kro-Magnon,
Tekniği bir kenara bırakırsak...
Üst Paleolitik Dönem'in son kültürü.
Taşlar bir konuşabilse, değil mi Art?
Bunu nereden buldun John?
İster inan ister inanma, bit pazarından. Bir çeyrekliğe.
Ne şanslı herifsin.
Ben bunu bulacağım diye kazı yapıp duruyorum.
Bakabilir miyim?
Al.
Aslında...
bunu yaptığınız için mutluyum.
Neyi yaptığımız için? Geldiğimiz için mi?
Acaba?
Kesinlikle.
Sağol be.
Biz de öyleyiz.
Biz de.
Kaçmana göz yumacak değiliz herhalde.
Sağol.
John, neyin var, ha?
Polis seni mi arıyor?
Seni gammazlamayız dostum.
Evet, hadi söyle.
Dostlar arasındasın.
Fazla meraklı dostlar.
Boşverin.
Burada gizemi yaratan sensin.
Belli ki, söylemek istediğin bir şey var. O zaman söyle!
Belki de ben...
10, 9, 8, 7...
Harry, kes şunu.
Size söylememek için kendimi tuttuğum bir şey var aslında.
Bunu daha önce hiç yapmadım, nasıl tepki alacağım, hiç bilmiyorum.
Size aptalca bir soru sorabilir miyim acaba?
John, biz öğretmeniz.
İşimiz aptalca sorulara cevap vermek.
Ya Üst Paleolitik Çağ'dan bir adam...
...bugüne kadar hayatta kalmayı başarmış olsa?
"Hayatta kalmak"la neyi kastediyorsun?
Hiç ölmemeyi mi?
Evet. Nasıl olurdu?
Ben bir kaç tane tanıyorum aslında.
Taşraya gittiniz mi hiç?
Çok ilginç bir fikir.
Ne bu, bilim kurgu mu yazıyorsun?
Neden olmasın. Nasıl olurdu sizce?
Oldukça yorgun.
Aslına bakarsan,
Art'ın kitabının isminde olduğu gibi...
tıpkı bizden biri gibi olurdu.
Dan. Bir mağara adamı mı?
Aslında, örnek olarak, bir Kro-magnon'la bizim aramızda anatomik bir fark yok...
Tabi yapı olarak, biz biraz daha uzadık.
Boy uzunluğunun doğal seleksiyondaki avantajı nedir?
Yırtıcıları, uzun otların arasından daha rahat görebilmek, hayatım.
Aslında, uzun ve ince olmak...
sıcak iklimlerde, sıcaklığın vücuda daha iyi dağılması demektir.
Ve Neandertaller için de,
demek istediğim, hepimiz maymuna benzeyen insanlar gördük.
O ırk hala aramızda.
Ama bir mağara adamı olurdu, değil mi?
Hayır, olmazdı.
John'un teorik adamı...
140 yüzyıl yaşamış olurdu...
Kabaca evet.
...ve tarih boyunca değişirdi.
Elbette, normal zekada olduğunu varsayarsak.
Aslında, Üst Paleolitik Dönemde yaşamış insanların...
en az bizler kadar zeki olduğunu düşünüyoruz.
Sadece, bizim kadar fazla bilmiyorlardı.
John'un adamı, muhtemelen insan ırkıyla beraber öğrenirdi.
Aslına bakarsanız, eğer meraklı biri olsaydı...
şu anki bilgisi hayret verici olurdu.
Eğer bunu yazarsan, bana kesinlikle göster.
Antropolojik hatalar yapma olasılığın var.
Anlaştık.
Nasıl hayatta kalabilmiş?
Biyolog ne diyor acaba?
Sigara.
Ve dondurma.
Tamam tamam, ben de oynuyorum.
Bilim kurgu yaptığımızı varsayaraktan...
diyebilirim ki...
vücut hücrelerinin tamamen yenilenmesi,
özellikle de hayati organların.
Aslında, insan vücudu,
yaklaşık 190 yıl yaşayabilecek şekilde yapılanmıştır.
Ama bir çoğumuz, kendimizi yavaş yavaş zehirleriz.
Belki de o, doğru bir şey yaptı.
Tarihte herkesin yanlış yaptığı bir şeyin doğrusunu...
Ne gibi yani? Yemek yeyip,
su içip, havayı mı soludu?
Modern zamanlardan önce,
o saydıkların hala bozulmamıştı.
Yaşam süremizi uzattık ama...
bugünkü dünya, yaşamak için uygun bir yer değil.
Aslında bu mümkün.
Mesela pankreas her 24 saatte bir tamamen yenilenir.
Mideninki 3 gün sürer.
Ve 7 yılda bütün vücut hücreleri yenilenir.
Ama bu süreç zamanla sekteye uğrar.
Hücresel artıklar gittikçe artar, ve ölümcül olan, hayati olanın yerini alır.
Ama eğer bağışıklık sistemindeki küçük bir farklılık,
bir şekilde mükemmel panzehir,
mükemmel hücre yenilenmesi sağlamışsa,
çürümeyi tamamen durdurması gayet mümkün.
Bu hepimizin öğrenmek istediği bir sır olurdu.
Bunu gerçekten de yapmak ister miydin?
14.000 yıl yaşamak?
Eğer hep sağlıklı kalacaksam, ve hiç yaşlanmayacaksam...
neden olmasın ki?
Evet. Öğrenmenin sınırı olmazdı.
Kimse acıkmadı mı?
Aslına bakarsan, düşünüyorumda bence bu mümkün olabilir.
Zaten her şey mümkün değil miydi?
Bir çağın hayali, bir sonrakinin gerçeği olmadı mı?
Kolomb'un deli olduğunu düşünmediler mi?
Pasteur, Kopernik?
Onlar daha yokken, Aristarchus vardı.
Kristof Kolomb'la beraber yelken açma şansım olmuştu,
ama ben pek maceraperest sayılmam.
Dünyanın yuvarlak olduğundan oldukça emindim aslında.
Ama o noktada, tereddüt etmedim değil.
Ya bir kenardan düşerse diye endişelenmiştim.
Etrafına bir bak John.
Biz şu anda o kenardan düştük.
Bir yerde bir şaka yaptın ama,
pek anladığımı söyleyemeyeceğim.
Anlayacak bir şey yok.
Neden bahsediyoruz burada biz?
Bugüne kadar yaşamayı başarmış...
bir mağara adamından bahsediyorduk.
Tıpkı dediğin gibi, "öğrenmenin sınırı olmazdı."
Tabi öğrenmeyi öğrendikten sonra.
Biz gelmeden içmeye mi başladın sen?
Bilim kurgu olduğunu farzedin.
Düşünün bakalım.
Tamam, eski çağlardan bir Kro-magnon...
ve hala yaşıyor.
Ne oldu?
John biraz önce, 14.000 yaşında olduğunu itiraf etti.
Hayır John, en fazla 900 gösteriyorsun.
Peki.
Tamam Spock, ben bu oyunda varım.
Ne istiyorsun söyle. Sadede gel artık.
Her 10 yılda bir, insanlar yaşlanmadığımı farketmeye başlayınca...
taşınıyorum.
Bu çok iyi, çok hazır cevap, John.
Bitirdiğinde ben de okumak isterim doğrusu.
Daha ister misiniz?
Kesinlikle. Harika.
Tamam, peki...
Şimdi diyorsunki...
sen bir Kro-magnon'sun.
Bunu okulda öğrenmedim.
Arkeolojik veriler, haritalara ve antropolojik araştırmalar ışığında, yapabildiğim en iyi tahmin...
Mezopotamya'dan beri,
son 4.000 yılı hatırladığımı söyleyebilirim.
Sen hepimizden öndesin şu anda, lütfen devam et.
Peki, siz zaten ayrıntıları biliyorsunuz.
O yüzden kısa keseceğim.
Benim "ilk hayatım" olarak adlandırdığım hayatta...
yaklaşık 35 yaşıma kadar yaşlandım...
yani sizin gördüğünüz adam.
Kendimi kabilemin lideri olarak buldum.
Beni büyücü zannettiler.
Liderlik için kavga etmem gerekmedi bile.
Sonra zamanla korkuları arttı, ve beni uzaklaştırdılar.
Genç kalmak için...
onların hayatlarını çalıyorum diye düşündüler.
Vampir mitosunun, tarih öncesi kökeni.
Bu çok iyi.
İlk bin yıl, sağımı solumdan ayırt edemedim bile.
İlk bin yılı nasıl hatırlıyorsun?
Destekli bir tahmin gibi.
Anılarımda hatırladığım şeylere dayanıyor.
Bir çok insan kendi çocukluğunu bile zor hatırlar.
Ama sen o zamanlardan anılarım var mı diyorsun?
Tıpkı seninkiler gibi, seçici anılar.
Bilirsin, tepe noktaları, çöküşler ve travmalar.
Hiç bir zaman unutamadığın şeyler.
Üç yaşında, ya da 35 yaşında, hiç farketmez. O acıyı hep hissedersin.
Devam et.
Hiç ölmediğim için, sürekli takip edildim durdum.
Bu şekilde, bulduğum yeni gruplara katılma alışkanlığı kazandım.
Aynı zamanda, düzenli olarak yer değiştirme fikrini edindim.
O zamanlar, yarı-göçmendik.
İyi havayı izler, av neredeyse oraya giderdik.
İlk 2000 yıl soğuktu.
Sonra farkettik ki, aşağılara indikçe hava ısınıyordu.
Buzul Çağı'nın sonuydu sanırım.
Yer şekilleri nasıldı?
Dağlar.
Batıya uzanan, geniş düzlükler.
Batı, okulda öğrendiğin bir şey.
Batan güneşin olduğu taraf.
Sanırım, bugün bizim Fransa sahilleri dediğimiz yerden,
Britanya Adaları'nı gördüm.
Oldukça derin bir vadi, ve diğer tarafında kocaman dağlar...
Batan güneşin gölgesi üzerlerine düşerdi.
Tabi bu kıtadan ayrılmalarından önceydi.
Buzullar eridikçe, sular da yükseldi.
Bu oldu mu sahiden?
Evet, Pleistosen dönemin sonunda.
Şimdiye kadar söyledikleri tamamen yerine oturuyor.
Elbette, her kitapda var bunlar.
Ben de onlardan öğrendim zaten.
Eğer bunları zaten bilmeseydim...
nasıl bilinçli olarak hatırlayabilirdim ki?
Bunların hepsi anılardan arta kalanlar.
Yapabildiğim tek şey, hatırlayabildiklerimi...
modern bulgularla birleştirmek.
Mağara adamı, kafama bir sopayla vurup...
beni yatak odana götürecek misin?
Ayıkken daha eğlenceli olurdun.
Oh, John.
Dur bakalım anlamış mıyım?
Sen reankarnasyondan bahsetmiyorsun.
200 küsür farklı hayatta...
ölüp ölüp dirilmekten...
ve olanı biteni farklı gözlerden...
görmekten bahsetmiyorsun.
Tek bir hayat.
Ama ne hayat.
Vay be.
Belki şu reankarnasyon olayının özü de böyle bir şeydir.
Tekrar tekrar gelmek...
sürekli yeni şeyler öğrenmek...
Ama John, sen bir şekilde...
diğer bütün vücutları es geçtin dostum.
Nereye varmamız gerek?
Peki ya okyanuslar?
Onları çok sonradan gördüm.
Peki bir okyanusu, gölden nasıl ayırt ettin?
Büyük dalgalar, ve başka şeyler.
Aklımda kalanlar bunlar.
Peki her şeyin nereden geldiğini hiç merak ettin mi?
Bazen gökyüzüne bakar ve düşünürdük.
"Yukarıda bir yerde büyük adamlar olmalı" diye.
Yoksa yerdeki her şey kendi başına nasıl var olabilirdiki?
Başlarda, sorun bendedir diye düşündüm.
Belki de ölmediğim için, kötü biriydim.
Sonraları lanetlenmiş olabileceğimi düşündüm.
Ya da tam tersi, kutsanmış.
Sonra "belki de bir misyonum vardır" diye düşündüm.
Hala öyle düşünüyor musun?
Tanrı'nın ne yapacağını hiç kimse bilemez.
Sanırım sadece var oldum. Hepsi bu.
Vay.
Alo?
Evet Ellie.
Sorun ne?
Sandy!
Geldim.
Evet?
Ellie'nin ara sınav kağıdı burada mı?
Evet, pardon.
Akademik yayınlarla birlikte almışım.
Buldum.
Ailenden mi çekiniyorsun?
Çekinme.
Geçmişsin. C+
Kendine iyi bak.
İyi çocuktur.
Hem zaten tarih, tıp öğrencisinin ne işine yarayacak?
Peki.
Teşekkürler.
Özür dilerim millet.
John, lütfen devam et.
Hadi oradan be, bu konu kapanmadı mı daha?
Ne olmuş. Hadi devam edelim.
Benim ilgimi çekti.
Hem şu ana kadar bayağı mantıklı gidiyor.
Hegel'in dediği gibi. "Absürd öncüllerden mantıklı çıkarımlara."
Peki ya o Van Gogh?
Bana kendisi verdi.
O zamanlar ismim Jacque Bourne'du.
Domuz çiftliğim vardı.
Domuz çiftliği mi?
Çalışırken ellerimi kullanmayı severim.
Yakınlara gelip resim yapardı.
Doğayı, sanatta yakalama fikrini konuşmuştuk.
Turner, Cezanne, Pissaro.
Emil Nolde'un peyzajları.
Van Gogh'un zamanında yoktu.
Ama görseydi severdi
Evet.
Aslında, nereli olduğunu bilmemeni...
bir türlü anlayamıyorum.
Coğrafya değişmediki.
Bunu şeyde öğrendim...
Profesör Hensen'in samimi anlatımında.
Ama haklısın.
Beş yaşındayken nerede yaşıyordun?
Little rock.
Annen, seni markete götürür müydü?
Evini baz aldığında hangi yöndeydi?
Bilmiyorum.
Ne kadar uzaktı?
Üç blok.
O yolla ilgili...
aklında kalan şeyler var mı?
Bir benzin istasyonu vardı.
Bir de kocaman bir boş arazi.
Oraya yalnız gitmememi tembihlemişlerdi.
Peki şimdi oraya geri dönsen...
bıraktığın gibi mi bulursun?
Hayır. Eminim çok farklıdır. Bir sürü bina filan yapmışlardır.
Yani şu deyiş doğru: "Evine asla geri dönemezsin."
Çünkü artık orada değil.
Bir de benim perspektifimden düşün.
Göç ettiğim yerlerin haddi hesabı yok.
Uçsuz bucaksız yeni alanlar...
Ormanlar, dağlar, düzlükler, kanyonlar...
Anılarımda ne gördüysem o var.
Ama gözlerim, otoyollar, gökdelenler...
Eifel Kulesi'nin altındaki fast food restoranlarını görüyor.
İlk zamanlarda, dünya gittikçe daha büyük gelmeye başladı.
Ama sonra, unutmam gereken onca şeyi bir düşünün.
Ve sen de sürekli yer değiştiriyorsun.
Yaşlanmamamla ilgili söylediğin şey gibi,
bu olduğunda, göç ediyorum.
Aslında yeni kimliğini oluşturmak...
bir sonraki 10 yılını kurgulayıp, içine dalıvermek, bir yere kadar mantıklı.
Bir kaç kez yaptım, evet.
Kendi oğlum bile oldum.
"Vay, sen de mi mühendissin?"
Sen Ben'in oğlusun. Çok iyi adamdı.
Bir sürü dertten kurtarıyor. Daha kolay güvenilirlik, tarihi ayrıntılar filan.
Tabi öte yandan, bir kaç kez de yakalanmadım değil.
1862'de Belçika'da hapiste bir yıl geçirdim.
Asla unutamam.
"Resmi belgede sahtekarlık" suçu yüzünden.
Amerika'ya ne zaman geldin?
1890, Van Gogh öldükten hemen sonra.
Bir kaç Fransız göçmenle birlikte.
Göç ettim.
Her soruya bir cevap.
Ama biri hariç John.
Bunu neden yapıyorsun?
Bir heves. Belki de iyi bir fikir değildi.
Size...
kendim olarak veda etmek istedim.
Sizin sandığınız kişi olarak değil.
Bu hiç komik değil.
Bir problemin olduğunu düşünüyoruz.
Çok ciddi bir problem.
Taşımam gereken kutular var.
Yardım edeyim.
Geçmişi, eski hayatını hatırlatacak...
hiç mi bir hatıra saklamadın?
Mesela bunun gibi?
Bit pazarı.
Gerçekten.
Eğer 100 yıl, 1.000 yıl yaşasaydın...
bunu yine de saklar mıydın?
Bunu saklamana ne sebep olurdu?
Başlangıçlarına bir anı olarak mı?
Başlangıcını hiç hatırlamasan bile.
Hiç bir değeri olmazdı. Giderdi.
Hayır.
Hiç bir hatıralığım yok.
Senin olsun.
İlginç.
Bu konuda yalan söyleyebilirdin oysaki.
Arkamdan konuşmayın.
Ciddi mi bu?
Eğer öyleyse, üzgünüm ama...
Hadi, bunu 10 yıl boyunca nasıl saklamış olabilir?
En azından tehlikeli görünmüyor.
Ne yapıyorsun?
Mikrofon arıyorum.
Kamera şakası.
Uçuk kaçık hikayeler uyduruyor.
Onu hiç böyle görmemiştim.
Çılgınlık bu.
Tamam peki, mümkün olduğunca çabuk gel.
Seni sevdiğimi biliyorsun.
Biliyorum.
Ofisteki ilk günümden beri.
Ve?
Sana çok değer veriyorum,
ama artık sen de neyin içinde olduğunu biliyorsun.
Gerçekten mağara adamı olduğunu mu düşünüyorsun?
Sence?
Beni sevebilir misin?
Yoksa buna da mı inanmıyorsun artık?
Bu başıma defalarca geldi.
Sana ilgi duyuyorum.
Beni kesinlikle kendine çekiyorsun.
Hepsi bu mu?
Bana bu da yeter.
Eğer söylediğim doğruysa...
sen ve çocuklar yaşlanacaksınız.
Ben böyle kalacağım.
Ve bir gün gideceğim.
Kendinden gençlere ilgi duyacaksın.
Gerçek şu ki...
sana sonsuzluğu veremem.
Sonsuzluk ne kadar sürüyor?
Kim görmüşki sonsuzluğu?
Anne babam ben doğmadan boşanmış.
Annemin ikinci evliliği de...
kaç?, üç sene filan sürdü.
Hem ölüm, hastalık, takdir-i ilahi...
Hiç kimse ne kadar zamanı olduğunu bilmiyorki.
Ya da ne kadar az.
Seni seviyorum.
Ne alsan kârdır.
10 yıl gibi mi?
Bunu neden yaptın?
Ne kadar hızlı olduğunu merak ettim. Refkekslerini.
Kafamın arkasında gözüm yok.
Pirelerin ayak seslerini duymuyorum.
Süpermen değilim ben.
Ama ben ikinci dan siyah kuşağım.
Bin yıl daha çalışman gerek.
Tamam tamam.
Tanrım.
Çok yetenekliymişsin Harry.
Tamam Dan, anladık.
Benim hala sorularım var.
Benim de var John.
Tabi hikaye bitmedi diyorsan...
Eski dillerinden hatırladığın var mı?
Biraz. Bazı şeyler pek değişmiyor.
Hiç mağara duvarlarına resim çizdin mi?
Les Eyzies'deki kayadan heykelleri biliyor musun?
Evet.
Onları yapan adamın adı...
Giraur.
Çok iyi bir iş başardı.
Avlanmayı umduğumuz...
hayvanların resimlerini yapardı.
Bir gün, boş dönülen bir avdan sonra...
Şefimiz, bütün dişlerini söktü.
Çünkü büyüsü işe yaramamıştı.
Bundan sonra, yemeğini onun yerine başkasının çiğnemesi gerekti.
En sonunda sanırım...
ağzında bir enfeksiyon başladı.
Ve terk edildi.
Bu berbat.
Neyi öldürmen gerektiğini bilmelisin.
Bu yüzden mi öğrencileriniz...
tarih bilginizin çok muazzam olduğunu söylüyorlar?
Hayır, bu genelde çalışmamla alakalı.
Unutma, bir kerede sadece bir kişi, ve tek bir yer.
Neredeyse hiç bir şey bilmediğim bir dünyayla ilgili...
benim tekil bakış açım.
Peki bunu konuşalım o zaman. Tam olarak neyi biliyorsun?
Tarihin başlangıcından sonrasını mı?
Onu cesaretlendirme.
Edith.
Sonraki bir kaç bin yıl, hava gittikçe ısındı.
Bir kaç bin yıl.
Gördün mü? İşte şimdi tahminlere başladın.
Bu konuda kesinlik belirtemezsin Art.
İyi o zaman, devam et.
Ren Geyiği ve mamutları avladık.
Bizon, at...
İklim değiştikçe...
oyununuz kuzeye doğru kaydı.
Bitkileri toplamak yerine,
kendiniz yetiştirmeye başladınız.
Hayvanları avlamaktansa, kendiniz büyütmeye başladınız.
Buraya kadar doğru mu?
Bence öyle.
Göl kenarında yaşamak, daha popüler oldu.
Balıkçılık, kümesçilik. Hadi ama!
John, bunlar her kitapta yazan şeyler.
Seninkinde bile.
Çoğunu doğru biliyorsun.
Sonunda, doğuya yöneldim.
Dünyayı daha fazla merak etmeye başladım.
Yalnız seyahat etmeye alıştım.
İstediğim zaman, uyum sağlamayı bir şekilde öğrendim.
Doğu.
Güneşin yükseldiği yön.
Evet. Daha sıcak olur diye düşündüm.
Okyanusu ilk o zaman gördüm işte.
Sanırım Akdeniz'di.
Tunç Devri'nin başlarıydı.
Doğudan gelen ticaret yollarını takip ettim.
Bakır, kalay,
İlerledikçe farklı diller öğrendim.
Her yerde yaratılış mitleri,
yeni tanrılar, o kadar çok, o kadar farklıydıki...
Sonra farkettimki...
hepsi muhtemelen saçmalıktı.
2.000 yıl boyunca Sümerliydim,
sonra Hammurabi yönetimi altındaki bir Babil'liydim.
Büyük adamdı.
Bir süre Fenikeli olarak denizlerde seyahat ettim.
Gördüğünüz gibi, yer değiştirmek, toplayıcı-avcıyken kolaydı.
Köyler ortaya çıkınca, işte işim o zaman zorlaştı.
Merkezi otoritenin olduğu şehir düzeni, benim için hala çok zor.
Yabancılar hep şüphelidir.
Ama baktım ki, ilerledikçe...
yeni bir sürü numara da buluyordum.
Bir kaç kez ölümümü bile kurguladım.
Doğuya devam ettim.
Hindistan'a vardım.
Şansım varmış ki, Buddha'nın yaşadığı zamanda.
Şans mı?
Tanıdığım en olağanüstü adam.
Bana öğrettiği şeyleri daha önce hiç düşünmemiştim bile.
Buddha'nın öğrencisi miydin?
Ölene kadar.
Bende bir numara olduğunu anlamıştı.
Ona hiç söylemedim.
Muhteşem.
Neredeyse keşke doğru olsa diyeceğim.
Evet, eğer doğruysa, bize neden anlatıyorsun?
Yani, bugün gideriz, bir bakmışsın,
herkese anlatmışız.
Kimse inanmaz.
Odanın içinde dolaşan bir hikaye.
İnanılırlığı yok.
Hepinizi inandırsam bile,
bir ay içinde hepiniz inkar edersiniz.
Bazılarınız benim için psikopat der.
Diğerleriniz boşa geçen bir gün için kızar.
John, bazılarımız zaten şimdiden kızmış durumda.
Bu kötü bir fikirdi.
Hepinizi seviyorum, ve sizi,
buna bulaştırmak istemiyorum.
O zaman neden anlattın?
Çünkü veda etmek istedim...
Kendin olarak.
Sanırım bunu da yaptın.
O kendin her kimse...
Sakin ol Edith.
Sadece ödevine not veriyoruz.
Neler döndüğünü anladım. Sen iyi polisi oynuyorsun, değil mi Dan?
Hiç farketmez. Keyfine bak.
Tamam, bana sorarsanız, bütün bu olan biten saçmalıktan ibaret.
Çoktan gitmeliydim, ama kalacağım.
Neden biliyor musunuz? Çünkü bunlar ne anlama geliyor bilmek istiyorum.
Ben de istiyorum. Ne oluyor burada?
Hadi Dr. Freud'a soralım, kendisi şimdi burada.
Hey Will, Will!
Art.
John!
Seni yakaladığım için mutluyum.
Biri bana senin için gidiyor dedi.
Delirdiğimi de eklemiştir herhalde.
Gelmene sevindim. İşler beklenmedik bir şekilde ilerliyor.
Demek öyle.
Merhaba.
Aç mısınız?
Hayır, teşekkürler.
Viski alır mısın? Johnny Walker, yeşil.
Kesinlikle.
- Sen çok tanıdık geliyorsun evladım. - Linda Murphy.
Salı günleri, psikoloji 1 dersimize giriyorsunuz Dr. Gruber.
Ama böyle bir dersi,
aklımın ucundan bile geçirmezdim.
Açık konuştuğum için bağışla John,
ama bu insanlar senin için çok endişeleniyorlar.
Evet, kartondan dinozor şekilleri kesiyorum.
Keşke en başından dinleme şansım olsaydı.
Ben de isterdim.
Şunu söylemem izin verin.
John'un hikayesinim doğruluğunu bize kanıtlaması,
kesinlikle mümkün değil.
Aynı şey, bizim bu hikayeyi asılsız çıkarmamız için de geçerli.
Ne kadar abartılı olduğunu düşünürsek düşünelim,
ne kadar yüksek eğitim almış olursak olalım,
bu hikayeyi çürütmemiz mümkün değil.
Yani dostumuz, ya bir mağara adamı, ya yalancı, ya da deli.
Madem bunu çözmeye çalışıyoruz, neden devam etmiyoruz?
Demek istediğim, kim bilir,
belki bizi kendine inandırmayı başarır,
ya da biz onu gerçek dünyaya çekip çıkarabiliriz.
- İnandırmak mı? - Kimin gerçeği?
Demek...mağara adamısın.
Evet...
Sanırım, bir Kro-magnon'dum.
Mağara adamı olup olmadığını bilmiyor musun?
Hayır, o konudan eminim.
O zaman bir Kro-magnon.
Bunu ilk ne zaman farkettin?
Kro-magnonlar ilk tanımlandığında.
Antropoloji onlara bir isim verdiğinde,
benim de bir adım olmuş oldu.
Lütfen devam et.
Eminim daha söyleyecek çok sözün vardır.
Divana uzanmamı da ister misiniz doktor?
Nasıl istersen.
Ben bir hekimim. Merak ediyorumda,
bu bahsettiğin muazzam hayat süresi içinde,
hiç hasta oldun mu?
Elbette. Herkes kadar.
Ciddi hastalıklar mıydı?
Bazen.
Nelerdi? Biliyor musun?
Tarih öncesinde, kesin bir şey söyleyemem.
Belki verem, bir ya da iki kez.
Son bir kaç yüzyılda,
tifo, sarıhumma, çiçek...
kara vebayı da atlattım.
Lenfoma?
Bu çok kötü.
Tarihte anlatıldığından da kötü.
Çiçek. Ama sende izleri kalmadı.
Yara izlerim yok oluyor.
Ama John, bu mümkün değil.
Lütfen John'un hikayesini şimdilik doğru kabul edelim,
ve ona bu perspektiften bakalım.
Yara izinin kalmaması, anlattığı diğer şeylerden farklı değil.
John, lütfen, laboratuarıma uğra,
sana bir kaç test yapayım.
"Ailenizin biyoloğu"
Laboratuarlardan çekiniyorum.
Öyle bir yerde bin yıl kalmaktan, ve sigara içen adamların...
nasıl çalıştığımı çözmeye çalışmasından korkuyorum.
Sana ihanet etmeyeceğimi biliyorsun değil mi?
Yerin kulağı vardır.
Tıbbi testler, dediklerine kanıt olabilir.
Kanıtlamak istemiyorum.
Yani bize bunu anlatıyorsun, yüzyılın olayını...
ama inanıp inanmamamız umrunda bile değil, öyle mi?
Sanırım bunu ummakla hata ettim.
Siz, benim olduğumu düşündüğünüz kadar çılgın değilsiniz.
Amin.
Seni hep sevdim.
Sağol hayatım.
Ama şimdi değişiyor.
Bu saçmalığa inandığını söyleme bana.
Bence tanıdığımız, güvenilir birine karşı,
biraz daha nazik olabiliriz, Edith.
Burada oturuyorsunuz ama, hikayesini çürütemiyorsunuz.
Elinizden gelen sadece anlattıklarıyla dalga geçmek.
Yaptığın bu mu John?
İçinden bize gülüyor musun?
Keşke böyle hissetmeseydin.
Söylediğin şeyler, sağduyuya yapılmış bir hakaret.
İzafiyet de öyle, ya da kuantum mekanikleri.
Doğa bu şekilde işliyor.
Ama senin hikayen, bizim bildiğimiz doğayla uyuşmuyor.
Ama ne biliyoruzki Dan?
Çok az şey.
Kaç taneniz, kendi alanınızda, aynı fikirde olmadığınız 5 dâhi sayabilir?
Boğmak isteyeceğiniz kadar zıt görüşlü biri?
Hepsini boğ gitsin.
Harry'nin aptal şakaları yetmiyormuş gibi, bir de sen başlama.
Çok teşekkürler Edith.
Belki 110 yaşıma geldiğimde, senin kadar zeki olabilirim.
John kadar bile yaşasaydın, yine de çocuk kalırdın.
Hadi arkadaşlar, sakin olun.
İnsan hayatında kaç kez, mağara adamı olduğunu söyleyen...
bir adamla karşılaşabilirki?
Tek sefer yeterli.
Edith.
Tamam, senin gibi bir adam, bunca zamanda, pek çok farklı konuda çalışmış olmalı.
10 doktoram var, sizin dallarınız da dahil.
Seninki hariç Will.
Neden kendimi birden önemsiz hissetmeye başladım acaba?
Bütün bu dereceler, 170 yıla yayılıyor.
Biyoloji doktoramı, 1840'da Oxford'da aldım.
Yani zamanın biraz gerisindeyim.
Diğer alanlarda da böyle. Yeni gelen şeyleri takip edemiyorum.
Kimse edemez. Kendi alanı bile olsa.
İşte her şeyi bilen, süper-bilge hikayesinin sonu.
Dediğini anlıyorum John.
Bir insan ne kadar uzun yaşarsa yaşasın,
hiç bir zaman kendi zamanının ötesine geçemez.
Kendi ırkının en iyilerinin bildiğinden fazlasını bilemez.
Eğer böyleyse, sanırım, dünya yuvarlak olduğunu öğrendiği zaman, sen de öğrenmiş oldun.
Biraz zaman aldı.
Haberler pek hızlı yayılmıyordu.
İletişim bugünkü gibi kolay değilken,
sosyal engeller vardı,
önyargılar, kilisenin sesi.
10 doktora.
Bu çok etkileyici John. Hiç birini öğrettin mi?
Bazılarını.
Siz de olsanız, aynını yapardınız.
14.000 yıl yaşamak beni dâhi yapmadı.
Sadece bolca zamanım oldu.
Zaman.
Göremeyiz, duyamayız,
tartamayız, laboratuarda ölçemeyiz.
Bir nanosaniye önce olduğumuz ile, şimdiki oluşumuz, ve bir nanosaniye sonraki olacağımızın,
subjektif varoluş farkındalığı.
Hopiler, zamanı bir manzara olarak düşünmüşler.
Önümüzde, ve arkamızda var olan bir manzara.
Ve biz onun içinde ilerliyoruz.
Dilim dilim.
Saatler zamanı ölçer ama.
Hayır, saatler kendilerini ölçer.
Bir saatin referansı, yine başka bir saattir.
Aman ne ilginç. Bunun John'la ne ilgisi var?
O bizim bildiğimiz zamanın,
dışında yaşayan bir insan olabilir.
Tamam, peki.
İnsanlar bu zamanda silahsız gezmiyor.
Ya seni vursam John? Ölümsüz müsün?
Hayatta kalabilir misin?
Ölümsüz olduğumu söylemedim. Sadece yaşlıyım.
Belki ölebilirim.
Ve sen de mahkumiyet hayatın boyunca, neye ateş ettiğini düşünür durursun.
Yakabilir miyim?
Silaha tercih ederim.
Will, biraz ileri gittin.
Kitaplar.
Doktoralar.
Evet, büyümüşsün, değişmişsin.
Ama insan doğası hiç değişmez.
Arka bahçende çömelip, avladıklarını yesen...
daha rahat olmaz mıydın?
Bazen onu da yapıyorum Will.
Gökyüzüne, yıldızlara bakıyorum ve merak ediyorum.
İlkel insan onlarla ilgili ne düşünmüştü?
Büyük bir gizem.
O zamanlar yukarıda tanrılar vardı.
Onları tanıyan Şamanlar bize öyle öğretti.
Şimdi çok farklı sanki.
Hiç bitmesini istedin mi?
Hayır.
14.000 yıl.
Yaralar, hastalıklar, afetler.
Hepsini atlattın.
Çok şanslı adamsın.
Girin.
John Oldman?
Evet.
Hayır kurumundan geliyoruz. Mobilyalar için.
Buyrun alın.
Buyrun bu koltuğu alın.
Ben köşede içerim.
Sen... eşyaları bağışlıyor musun?
Her şeyi mi?
Başkalarını alırım.
Hep hafif mi seyahat edersin?
Tek yolu bu.
Ah tabi.
Muazzam uzunluktaki hayatınla ilgili...
bayağı bi konuştun.
Ama peki ölümle ilgili ne düşünüyorsun John?
Ölümden korkar mısın?
Kim korkmazki?
İlkel insan ölümü nasıl tanımlardı?
Basit bir anlayışımız vardı.
Bilirsin işte, durmak,
düşmek, ve bir daha kalkmamak.
Kokmaya başlamak, çürümek.
Yaralanmaları anlıyorduk.
Birinin içi dışına çıktığında filan bunu anlıyorduk.
Ama enfeksiyonlar...
onlar çok gizemliydi.
Yaşlanma...
en büyük gizemdi.
Farklı olduğunu farkettin.
Nasıl farklı olduğumu anlamam daha uzun sürdü.
Kendi deneyimlerimden...
bir bakış açısı oluşturmaya çalıştım.
Başlarda, sorun bende değil,
benden başka herkeste diye düşündüm.
Yaşlandılar, öldüler. Hayvanlar da...
sadece ben kaldım.
Affet beni yavrum.
Oldukça basit yaşamışsın.
Şatolarım da oldu, ama madem her şeyi arkamda bırakacağım...
neden fazlasını bırakayımki?
Param var.
Ne o, telefonu bedavaya mı getirdin yoksa John?
İnsan yaşlandıkça,
günler, haftalar, aylar, daha çabuk geçmeye başlar.
Senin için bir günün, bir yılın,
hatta yüzyılın, ne anlamı var?
Yaşam ve ölüm çevrimi?
Karmaşa.
Birisiyle tanışırım,
adını öğrenirim, iki kelime ederim, ve giderler.
Bazıları dalgalar gibi gelir. Yükselir ve alçalır.
Rüzgarda dalgalanan bir buğday tarlası gibi.
Hiç herşeyden bıktığın oldu mu?
Arada sırada sıkıldığım oluyor.
Aynı hataları tekrar tekrar yapıyorlar.
Onlar mı?
O halde kendini, diğer insanlardan ayrı tutuyorsun.
O anlamda söylemedim.
Ama tabi...
öyleyim.
Yaşadığın süre boyunca,
tanıdığın, sevdiğin herkes ama herkes öldü...
Bu konuda rahat mısın?
İnsanları kaybetmekten üzüntü duydum.
Çoğu zaman.
Bu konuda suçluluk hissettin mi hiç?
Bir felaketten kurtulan tek insanın hissettiği gibi bir suçluluk.
Psikolojik açıdan bakarsan, sanırım hissettim.
Evet.
Ama elimden ne gelirki?
Doğru.
Afedersiniz hanımefendi.
Beyler bir dakika...
Koltuk kalsın.
Teşekkürler.
Bayanlar? Will?
Kalp rahatsızlığın var, fazla üsteleme.
Hey Will, konuyu değiştirmeye ne dersin?
Ölüm mevzusu yeter artık.
Ama bu onun ana dayanağı Harry.
Duygularını öğrenmem gerekiyor.
Babasını sormamı mı tercih ederdin?
Hep, "bana annenden bahset" şeklinde başladığınızı zannediyordum.
Evet ama, tarih öncesi tamamen ataerkil düzendeydi.
Babanı hatırlıyorsundur.
Tam olarak değil ama, aklımda kalmış bir figür var.
Belki bir abi, ya da sosyal baba gibi bir şey.
Dert değil.
Ben benimkini zar zor hatırlıyorum.
Bu konuda, hiç bir boşluk hissine kapıldığın oluyor mu?
Yeri ancak bir sesle ya da yüzle doldurulabilecek bir boşluk.
Onca zamandan sonra, hayır.
Çok değer verdiğin birileri, hatta birçokları olmalı.
Sevdiklerin.
Onların yaşlanmalarına ve ölmelerine tanık oldun.
Bir dost, bir meslektaş, ya da bir eş.
Eşlerin ve çocukların olmuştur kesinlikle.
Göç ettim.
Devam etmek zorundaydım.
Bu da onu zamanın en çok eşli çok-eşlisi yapar.
Hayatında hiç,
"o değil, ben ölmeliydim." dediğin oldu mu?
Belki.
Art dediki,
eski dostlarından bazıları,
onların hayatlarını çaldığından korkmuş.
Peki hiç böyle bir şey olabileceğini, bunun gerçek olabileceğini düşündün mü?
Buna benzer efsaneler tarihte hep vardır.
Kan değil ama, hayat enerjisini çekip alma yetisi olan
insana benzeyen, ama tam insan olmayan bir yaratık.
Will, tanrı aşkına!
Belki de bilinçsizce...
biyolojik ya da psişik bir mekanizma...
Tahmin sınırımızın bile ötesinde.
Böyle bir şeyi kasten yapabileceğini söylemiyorum.
Nasıl yapılacağını bildiğini filan düşünmüyorum elbette.
Ama, yapar mıydın?
Ama böyle bir şey adil olur muydu?
O halde bana inanıyorsun.
Ben sadece senin anlattıklarını irdelemeye çalışıyorum.
Benim inanıp inanmamam, bir önem teşkil etmiyor.
Biz öleceğiz.
Sen yaşayacaksın.
Cenazeme gelecek misin John?
Will!
Aşırıya kaçtın.
Böyle olmayı John istemedi.
Biz de bunu anlatsın istemedik.
Ama eğer bu doğruysa,
aramızda bir tane bile kıskançlık hissetmeyen var mı?
Ya da belki küçük bir parça nefret?
Bize kendini anlattın John.
Nasıl hissettiğimizi tahmin edebiliyor musun?
Bunu hiç düşünmedim.
Hepimizin öleceği kesinken,
sen ölemiyorsun.
Bunun bir sebebi olmalı, değil mi?
Belki de bir uzmansın.
Hepsi bu kadar Bay Oldman. İyi günler dileriz.
Teşekkürler, size de.
Ya da, bir vampir olabilir misin John?
Bilmeden bile olsa.
Dolmasına yardım ettiğin bir mezarlığın üzerinde, gururla, başın dik bir şekilde durabiliyor musun?
Bu iş iyice raydan çıktı.
Sıkılıyorsun, yalnızsın, belki de kalbin, içine dolan onca hazineyi taşıyamıyordur.
Bunu mu yapıyorsun John?
Hatalarla dolu bir hayat mı yaşadın?
Ne diyelim, belki de...
artık ölme vaktin gelmiştir.
Dur bi dakika.
Bak, John'un ne yaptığını bilmiyorum,
ama senin yaptığın şeyden hoşlanmadığım kesin.
Şimdi ver bana şu silahı, yoksa o kolunu kıracağım.
Tıpkı futbol koçumuz gibi konuşuyorsun Dan.
Ne dersin John?
Kolundan vurabilirim.
İyileşmesini seyredebiliriz.
Ya da kafana bir mermi.
Acaba ne olabilir?
Okumam gereken kağıtlar var.
Her ne kadar bu işi sevmesem de...
bu saçmalığa tercih ederim.
Ne haliniz varsa görün.
Tanrım.
Bu da neydi böyle?
Silahı nereden bulmuş?
Seni parmağında oynattı John.
Gerçekten çok mu zekisin?
Bu hiç Will'e benzemiyor.
Marry dün öldü.
Kim?
Karısı.
Pankreas kanseriydi.
Will!
Bilmiyordum.
Üzgünüm. Seni nasıl etkileyebileceğini düşünemedim.
Lütfen, bırak da çocukça hallerimi kendime saklayayım.
Will, lütfen.
Aklından neler geçiyordu Art?
Hadi ama, bir şeylerin yapılması gerekiyordu.
Aynı fikirde olduğumu söylemeliyim.
O bizim dostumuz.
Ne olursa olsun,
o bizim dostumuz.
Bundan emin misin?
Neden bu kadar üstüne gidiyorsun Edith?
En sevdiğim insanlardan biri gidiyor.
35 yaşında alzheimer olabilir mi bir insan?
Belki de onu uyandırmaya çalışıyorumdur.
Belki de ağlayamayacak kadar üzgünümdür.
Kendimle ilgili anlattıklarım onu üzdü.
- O da karşı saldırıya geçti. - Aynen öyle.
Neydi o hayat enerjisini çalma bilmemnesi?
Nedenlerini hep merak etmiştim.
Hala boşa geçirecek bir öğleden sonramız var, değil mi?
Sessiz sinemaya ne dersiniz?
Hayır John.
Bir film biliyorum. Hem de tam senlik.
Sandy, gel.
Gel gel gel.
Bu sana özel.
Hazır mısın?
İlk evliliğim mi?
İşte bu.
Çok iyi, ve bahse varım, içimizden en az biri,
senin soyundan geliyordur.
Hem ben bir kez bile yılbaşı kutlaması yollamadım.
Ne yılbaşı kutlaması? Peki ya doğum günleri?
Mum konusuna hiç girmiyorum bile.
söndürme meselesi.
Yıllarca söndür, söndür.
En azından denedim.
Bana az gelişmiş deyin ama,
doğrusu ben daha dinlemek isterim.
Ben de.
Bunun salak bir masal,
ya da bilim kurgu olmadığına yemin eder misin?
Bizi kafaya mı alıyorsun?
Sonraki soru.
Siz de biliyorsunuz ki, bu yaptığınız, yatıştırıcı hapları olan,
beyaz önlüklü adamlar için bir davetiye.
Şunu bir düşün...
binlerce yıl hayatta kalmanı sağlayan bir mekanizma.
Dünyada yer kalmaz.
O zaman Mars'a gideriz, bir koloni kurarız.
Yayıldıkça, bunu yapmamız şart.
Bu hoşuma gider.
Başka bir yıldızın, bir gezegeninde.
Sana imreniyorum.
Evcil dinozorunuz var mıydı?
Onlar benden biraz önceydi.
En azından bazı şeyler senden önceymiş.
Hiç şüphesiz, hikayeni güçlendirmek için,
bize bin tane detay verebilirsin John.
Magdalen zamandan, Budha'ya, ve bugüne.
Binlerce.
Kitaptan sormasan da olur.
Biraz üşüdüm.
Gel, bana katıl.
Bu aklıma bir soru getirdi John.
Senin gibi başkaları da olabilir mi?
Senin gibi yaşlanmayan başkaları?
Biyolojide adı bile konmamış,
olağanüstü bir dayanak üzerinden...
Öğrenmenin yaşı yok.
Evet ama, nereden bilecekki?
Adamın yakasında "yaba daba du" yazan bir etiket mi olacak?
1600'lerde bir adam vardı.
Milattan sonra 1292'de neredeydin?
Geçen sene bu gün bu saatte neredeydin?
Neyse, 1600'lerdi, ve ben bu adamla tanıştım.
İçimden bi ses,
benim gibi olduğunu söyledi. Ben de ona anlattım.
Aha, ilk defa bize anlattığını söylemiştin.
Unuttum.
Hikayende bir çatlak John.
Yaşıma verin.
Neyse, o da kabul etti.
Ama başka bir zamanda, başka bir yerde doğmuş.
İki gün boyunca konuştuk.
Her şey oldukça ikna ediciydi.
Ama bir türlü emin olamıyorduk.
Birbirimizin söylediklerini onaylıyorduk.
Ama bunların gerçekliğinden nasıl emin olabilirdik ki?
Belkide sadece birer yansımaydı.
Ben kendimi biliyordum.
Ama belki bana bir oyun oynuyordur diye düşündüm.
Bilirsiniz, konuştuğumuz konularda uzman biri olabilirdi.
Bana aynı endişeyi kendisinin de paylaştığını söyledi.
İşte bu çok ilginç.
Tıpkı ne kadar istersek isteyelim,
asla emin olamayacağımız gibi.
Demek istediğim eğer biz emin olsaydık,
bundan da sen emin olamazdın.
İrtibatı kesmemek üzere ayrıldık.
Ama kestik tabi.
200 yıl sonra, onu gördüğümü sandım.
Brüksel'de bir tren istasyonunda.
Kalabalığın içinde kayboldu.
Yazık olmuş.
Yani gerçek olsaydı demek istedim.
Al sana bir soru.
Boş zamanında ne yaparsın?
Her 50 yılda bir,
bütün tantanadan uzaklaşmak istediğimde,
Yeni Gine'deki ilkel bir kabileyi ziyarete giderim.
Beni ölümsüz tanrıları olarak görürler.
Kocaman bir heykelimi yapmışlar.
Büyük parti.
Bi sürü fotoğrafım var ama,
hepsini kutulara koydum, üzgünüm.
Birdaha yıkanmayan mağara adamı şakasını yapmayacağım.
Aslına bakarsan, yıkanmak,
Orta Çağa kadar oldukça popülerdi.
Ta ki kilise, tanrının kirini yıkamanın günah olduğunu söyleyene dek.
Böylece insanlar,
ekimde giydikleri çamaşırları,
nisandan önce çıkarmaz oldular.
Öylesine var olduğunu söyledin.
Buna inanmıyorum.
Eğer hikayen doğruysa,
tanrı senin var olmana neden izin versinki?
İlginç bir nokta daha.
Dindar mısın John?
Bilinen her hangi bir dine mensup değilim.
Hiç mi?
Uzun zaman önce öyleydim.
Bir çok insan gibi.
Bazıları hiç atlatamıyor.
Tanrıya inanıyor musun?
Laplace'ın dediği gibi...
"Böyle bir hipoteze ihtiyacım yok."
Ama belkide vardır.
O heryerde. Sadece göremiyoruz.
Eğer benim de yapabildiğimin en iyisi bu olsaydı,
ben de saklanırdım.
Peki ya yaratılış?
Her şey zaten burada. Yaratıldığını zannetmiyorum.
Ne oldu peki?
Belki de sadece birikti. Birbirini etkileyen alanlar gibi.
Peki ya alan enerjilerinin kaynağı?
Bu bir ön tetikleyicinin varlığını beraberinde getirmiyor mu?
O zaman da, ön tetikleyicinin kaynağını merak ederim.
Kısır döngü. Bunun benim için hiç bir anlamı yok.
En baştaki gizeme geri döndük.
Bu çok eski bir soru.
Ve dini cevaplar dışında başka bir açıklaması da yok.
Eğer inançlıysan, cevapları da almış oluyorsun.
Dini tarihimizden önemli bir kişiyle tanıştın mı hiç?
İncil'den?
Bir bakıma.
Kim?
Bunu geçelim.
Hayır hayır, geçmek yok. Hadi.
Sonraki soru.
Hayır, hadi.
Çıkar baklayı.
Aman tanrım! Sen onlardan biriydin.
Bu hiç ummadığım bir yöne doğru gidiyor.
Keşke öyle olmasaydı. Bence bu gecelik yeter.
Hadi ama! Dinler tarihinden önemli biri miydin?
Evet.
İncilden mi?
Evet.
Tanıyor muyuz?
İncilde adı geçen birini tanımamamız mümkün mü?
Önemli biri mi demek istedim.
Onu tanıdığınızı zannedebilirsiniz.
Ama çoğu efsane.
İncilin tamamı efsaneler ve kinayeler.
Belki biraz da tarihi olaylara dayanıyor.
Sen bu geçmişin bir parçası mıyın?
Evet.
Musa?
Musa, "Misis" adında bir Suriye efsanesine dayanır.
Eski versiyonları da var.
Hepsinde suda yüzen bir bebek,
yılana dönüşen asa,
ikiye ayrılan sular ve
özgürlüğe giden yol,
hatta ahşap ya da taş tabletler üzerine yazılı kanunlar bile vardır.
Havarilerden biri.
Onlar aslında havari değillerdi.
Gerçekten öğretmenlik yapmadılar.
Balıkçı Peter, belki balık tutmayla ilgili bazı yeni şeyler öğrenmiş olabilir.
Bunu nasıl bilebilirsin?
Efsanevi örtü o kadar kalınki...
ve iyi de değil.
Gerçek son derece basit.
Yüz kelimelik yeni ahit geliyor. Hazır mısınız?
Bunu dinlemek istediğimi sanmıyorum. Harry, beni eve bırakır mısın?
Hayır, şimdi olmaz. Ben dinlemek istiyorum.
Otur Edith. Ona inanıyormuş gibi davranıyorsun.
Bu küfür.
Nasıl küfür olabilir?
Daha bir şey söylemedi ki.
Yeni ahit demesi küfür.
Düzinelerce yeni ahit var.
İbranice, rumca, latince...
Kral James'e kadar uzanıyor.
Hepsi tashihçi,
ve hepsi de gerçeği ortaya çıkardığını iddia eder.
Ben "100 kelimelik yeni ahit"ten bahsediyorum.
Ben sana 10 emri, 10 kelimede verebilirim.
Yapma, yapma, yapma...
yapma, yapma, yapma...
Yapma.
10 emir, sadece tarih öncesi yasaların modernleştirilmiş hali.
Hammurabi kuralları.
Bu doğru. Ve o bile ilk değildi ha?
Edith, ben Tevrat'la büyüdüm...
Karım Kur'an'la,
en büyük oğlum ateist,
en genci scientologist,
kızım ise Hinduizm öğreniyor.
Sanıyorum, oturma odamda din savaşı yapılacak kadar boş yer var.
Ama hepimiz "yaşa ve yaşat"ı uyguluyoruz.
Neden oturmuyorsun?
Sen hangi İncil'i tercih ediyorsun?
Kral James elbette.
En moderni o. Büyük akademisyenlerin eseri.
Modern olan iyidir.
Peki John, şu özeti anlat bakalım.
Adam Budha'yla tanışır, duydukları hoşuna gider.
Geri dönüş yolunda biraz düşünür,
500 yıl filan.
Akdeniz'e gelir.
Etrurya'lı olur.
Roma İmparatorluğu'na sızar.
Ama gördükleri hiç hoşuna gitmez.
Dev bir ölüm makinası.
Düşünerek yakın doğuya yönelir.
"Neden Budha'nın öğretisini modern bir şekilde aktarmayayım?"
Ve dener.
Roma'ya karşı tek bir muhalif.
Roma kazanır.
Gerisi tarih.
Tarih sayılır. İçine bolca peri masalı karışmış bir halde.
Bu adam mesih'di mi diyorsun?
Oh hayır. O sadece bir nişan.
İsa'yı kehanet yerini bulsun diye çivilediler.
Çarmıha gerilme.
Hindistan'da Tibet'de kaldığı sürede,
acıyı hissetmemeyi öğrenmişti.
Metabolizmasını yavaşlatmayı da...
Öyleki, yaşayıp yaşamadığı farkedilemeyecek ölçüde.
Onu öldü sandılar.
Böylece yandaşları onu,
haçtan indirip, bir mağaraya götürdü.
Tıpkı öğrendiği gibi, vücudu normal haline geri döndü.
Farkedilmeden kaçmaya çalıştı,
ama bazı zahitler, etrafı kolaçan ediyorlardı.
Açıklamaya çalıştı.
Ama onlar çoktan büyülenmişlerdi.
Yeniden dirildim.
Ve mümkün olduğunca uzağa "yükseldim",
Orta Avrupaya.
Bunları isteyerek söylemiyorsun John.
Tanrım, neden yapıyorsun bunu?
Bileklerine bakayım.
Yara izi kalmıyor.
Ayrıca beni bağladılar ama tabi,
çiviler ve kan, daha iyi bir dini sanat oluşturuyor.
İsa'yla ilgili onca spekülasyon...
siyahtı, asyalıydı...
mavi gözlü bir hintliydi,
Vidal Sassoon tarzı saçları...
iyilik sever bir uzaylıydı, aslında hiç var olmadı...
Ama gelin görünki, bir mağara adamıymış.
Mesih figürü, Krişna'ya kadar uzanır.
Hatta Herkül.
Herkül mü?
Bakire Alcmene'den doğmuştur.
Babası tanrıdır, Zeus.
Tek yaratıcı.
Kurtarıcı, Yunan mitolojisinde "Soter".
İyi çoban, barışın prensi,
iyimser ve nazik bir inancın, ve ilahi bilginin sahibi.
Öldü, ve Olimpos'daki babasının yanına döndü.
İsa'dan bin yıl önce.
Tanrının gerçek sözüyle pagan mitolojisini nasıl karşılaştırırsın?
Çok benzer olunca...
İlk hristiyan liderler,
ibranice yazmaları atıp,
yerini pagan kaynaklardan alıntılarla doldurdular.
Duygularımı ne kadar düşüncesizce...
incittiğinizin farkında mısınız?
Senin John'un duygularını incittiğinle hemen hemen aynı.
Kendi söylediğine inanmıyorki o!
İncil'deki her şeye tamamen inanıyor musun Edith?
Evet.
Sen sormadan söyleyeyim,
bir çok yerinin değiştirildiğini biliyorum.
Ama tanrı, anlaşılır olması adına,
sözünü insan aracılığıyla konuştu.
İlk seferde doğru anlatamamış galiba.
Biz mükemmel değiliz. Bize anlatmak için uğraşması gerekmiş.
İlk seferde bizi doğru yapamamış mı Edith?
Temelde alırsak, aslında İsa'nın felsefi öğretisi,
ibranice yazılmış bir budizmden farksız.
İyi yüreklilik, hoşgörü, kardeşlik, sevgi...
Hayatın şimdi ve buradan ibaret olduğunun,
acımasız bir yüze vurumu gibi.
Tanrının krallığı, iyilik demektir.
Ve tam burada, olması gerektiği yerde.
"Ben neysem, oyum."
Budha'nın getirdiği bu işte.
Ben de bunu anlattım.
Ama konuşan bir yılan, bir kadına elma yedirdi.
Ve işimiz bitti.
Cennet ve cehennem kapı komşusu oldular ki, rahipler korku ve iğfalle hükmedebilsin diye.
"Ruhlarımızı kurtarın!" ki onları aslında hiç kaybetmedikki.
Ben temiz bir yol açtım, ama onlar yoldan çıkıp, top sahasına girdiler.
Bu küfür.
Bu korkunç! Başka kimdin?
Süleyman, Elvis, Karındeşen Jack?
Derler ki, Budha ya da İsa,
kendi adlarına yapılanları görseler,
ya gülerler, ya da ağlarlar.
Ve eğer bir yaratıcı varsa,
muhtemelen o da aynı şeyi yapar.
Dini törenler, ayinler,
diz çöküp yalvaranlar, inlemeler, dualar,
kutsanmış kurabiyeler ve şarap görüyorum...
Ve diyorumki...
Ben bunu kastetmemiştim.
Ama bunlar Vatikan saçmalığı.
Tanrıyla bir ilgisi yokki.
Kendin söyledin John. Nereye gidersen git...
dinler, hayatı yüceltip, zevk almayı günah hale getiren şeyler.
Bunu en iyi Roma yapmıştı.
İyiliğe giden basit bir yol için, doğaüstü bir harite gerekir.
Doğaüstü...
Aptalca bir kelime, yani...
olan biten her şey, doğada olur. İnansanızda inanmasanızda.
14.000 yaşındaki mağara adamı gibi mi?
Biraz gittim,
sonra biraz oturdum,
gerçekten çok utanıyorum.
Ve donuyorum.
İçeri gel.
Sana hala inanmıyorum elbette.
Yardıma ihtiyacın var.
Herkesin var.
Bazılarınınki diğerlerinden fazla.
Budha'dan Haç'a,
Her ikisini de hep efsane olarak düşündüm.
Ama daha fazla dinlemek isterim.
Bir süreliğine koltuğa uzansam,
artık eskisi gibi genç değilim.
Demek, İsa'ydın.
Belki de birinin olması gerekiyordu, iyi ya da kötü.
Jüri hala dışarıda.
İsa olduğuna ne zaman inanmaya başladın?
Psikiyatrist olduğuna ne zaman inanmaya başladın?
Harvard Tıp'dan mezun olduktan,
ve ihtisasımı tamamladıktan sonra, yavaştan hissetmeye başladım.
Bazen rüyamda görüyorum.
Bu inancın doğrultusunda işler yaptın mı?
Bir ara özel çalışmalarım oldu,
sonra öğretmeye başladım.
Görülmedik bir şey değil.
Ama bir gün İsa olduğunu söyleyen bir mağara adamıyla tanıştım.
Bunu tuhaf mı buluyorsun?
Hem de çok. Çünkü itibarımı ortaya koyarımki,
o da en az benim kadar aklı başında.
Peki o zaman neden bu hikayede bu kadar ısrarcı?
Bir sebebi olmalı.
Tabi ben hepsini hayal etmediysem.
Bu mümkün mü?
Bence sen de en az onun kadar aklı başındasın.
Tanrım...
Hayır.
Muhalif olmak yerine, kendi yarattığın dine uymak,
sana daha güvenli bir hayat sundu mu?
İşte bu bayağı ilginç olurdu.
Hristiyanlığın sapkınlık olarak görüldüğü zamanlar da oldu.
Başka dinlerin mensubu gibi davrandım.
Peki İsa, ona inanmakta zorlanan buradaki insanlara ne söyleyecek?
Onun öğretmeye çalıştığı şeye inanın,
saçmalıklar hariç.
Tanrıya adanmışlık, derslerin insanlara getirdiği bir lütuf değil,
insanların, derslere getirdiği bir yanlıştır.
Geç oluyor.
Hala taşımam gereken şeyler var.
Ve uzunca bir yolculuk.
Yardım edeyim.
John, kafanda bir yer var mı?
Boşver.
Sormayacağım.
Sağol.
Akıl hastası olan herhangi bir kimse,
böyle fantastik bir geçmiş hayal edebilir. Hem de bütün hayatı boyunca.
Ve buna tamamen inanır.
Kendine Napolyon diyen birisi,
buna tamamen inanır.
Gerçek kimliği arka planda kalır,
yerini saplantıları ve hayalleri alır.
Eğer John'un durumu buysa,
bunun ismi "Grave bozukluğu".
Mükemmel kurgulanmış.
Her şeye bir cevabı vardı.
Öz babasının onu reddetmesi ya da,
geçmişindeki top yekün bir reddediliş tetiklemiş, ve geçmişinin yerini bu fantazi almış olabilir.
Babasını hatırlamadığını söylüyor.
Elbette, neden peki?
Aklının başında olduğunu söylediniz.
Söyledim mi?
Acaba mağara adamımızın,
sırtında bir maymun olabilir mi?
Uyuşturucu mu?
Hayır hayır.
Narkotiklere çoğu kez danışmanlık yaptım.
Maddenin etkisinde bir çok adam gördüm.
John'un nesi varsa, kesinlikle bu değil.
Bazı ipuçları aradım ama yok.
Mağara adamları konuşabiliyor muydu?
İlk dilin, 60.000 yıl önce ortaya çıktığını düşünüyoruz.
Taş Devri kültürünün yapısı,
iletişim kurabilme yetisinin bir kanıtı.
Sözlü iletişim.
Kes şunu.
Belki de öyle olsaydım daha kolay olurdu.
Deli mi?
Hayır.
Bu olağanüstü değil mi?
Budizm'i batıda öğretme cesareti.
Başaramamasına şaşmamalı.
Bunun için hazır değiliz.
Ona inanıyormuş gibi konuşuyorsun.
Ama mümkün, değil mi?
Yani her şey mümkün.
Bakın, burada iki basit çözüm yolu var.
Ya iyice eğilip bükülür,
yerde sürünen mantığımızı kaldırmaya çalışırız,
ya da rahatlayıp, bunun tadını çıkarırız.
Eleştirel olarak dinleyebilirim ama, hiç bir konuda bir sonuca varmam gerekmiyor.
Sizin buna ihtiyacınız varsa, bilemem.
Ne yazık ki, tarih öncesi konusunda, herhangi bir otorite yok.
Yani onu durdurmamız mümkün değil.
İncil konusunda uzmanlar var.
Rüya görmeye devam et.
Evet, ya da İsa'nın kayıp yılları...
John kafasına taç takana kadar İsa diye biri yoktu bile.
Meleklere, kutsal doğuma, doğu yıldızına ben de inanmıyorum.
Ama İsa'nın çocukluğuyla ilgili hikayeler var.
Tarih boşluktan nefret eder.
Doğaçlama, 'ki bazıları gerçekten çok samimidir', boşlukları doldurur.
Tarihi bozmak, o zamanlar daha kolaymış.
Bir kaç laf, biraz saflık... Ve zaman her şeyi halleder.
Şimdi de ona inanmış gibi konuşuyorsun.
Şu bir kaç yılda ortaya çıkan,
Kennedy suikastiyle ilgili popüler efsaneler bir bakın.
Komplo, mafya, CIA...
Bu öyle bir sır ki, hiç bitmeyecek.
Ölmüş bir liderden, bir tanrıya giden yol, hep çok kısa olmuştur.
Kennedy'nin tanrısallaştırılacağını hiç zannetmiyorum.
Biz bundan daha karmaşığız.
Öyle miyiz?
Öyleyiz.
En azından bu yüzyılla ilgili bir kehaneti,
haklı çıkarıyorsun John.
Neymiş o?
"İşte yine buradasın."
Ateşi sever misin John?
Gittiğim her yerde bir şöminem olur.
Çocukluk saplantısı sanırım.
Güvende hissetmemi sağlıyor.
Her yer yırtıcılarla dolu.
Paketlemediğim bir şey var.
İhtiyacım olur diye düşündüm.
"Sacre du Printemps" daha uygun olmaz mıydı sence?
Ne?
Dostum...
dört bilim insanını birden aciz bıraktın.
Seninle ne yapacağız hiç bilmiyoruz.
Voltaire'ın, evrenin büyük bir patlamayla..
başladığını iddia eden ilk insan olduğunu biliyor muydunuz?
Bence Paul de kabul ederdi.
Ve Goethe'nin, spiral nebulaların,
aslında dönen yıldız kümeleri olduğunu iddia eden ilk insan olduğunu...
Şimdi onlara "galaksi" diyoruz.
Bilimin yeni konseptlerinin,
ilk kıvılcımlarını, sanatın içinde bulması, çok tuhaf.
Peki Beethoven müziğin yanında fizikle de uğraştı mı?
Zamanının çoğunu, bacaksız piyanosunun yanında,
portakal kabukları ve yenmiş elmalarla birlikte, yerde yatarak geçirdi.
Biz de şimdi yere yatmış, Beethoven dinliyoruz.
Hep birlikte.
Acaba hiç...
dini bir inancın oldu mu?
Ya da bunun üzerinde hiç düşündün mü?
Oraya düşünceyle varamazsın.
İnancın var mı?
Bir çok şeye.
İnsanlığın geleceğine inancın var mı?
Bir çok türün gelip gitmesine tanık oldum.
Çevreyle olan uyumlarına bağlı.
Elimize yüzümüze bulaştırdık.
Hala vakit var.
Eğer iyi kullanırsak.
Hristiyanlık, 2.000 yıldır dünya çapında kabul gören bir dindir.
Mısırlılar, İsis'e ne kadar süre taptı?
Ya da Sümerler İştar'a?
Hindistan'da, inekler, yeniden doğmuş insanlar olarak özgürce dolaşıyorlar.
Bin yıl içinde, hepsi barbekü olacak. Ve ruhlarıda yeni doğan sincaplara geçecek.
Sen İsa değildin.
Oh Edith.
- Yağmur yağarsa... - Yağmayacak.
Nereden biliyorsun?
Kokusunu almıyorum.
Acaba...
şifacı filan mıydınız?
Bir kaç kez şamanlık yaptım.
Daha sağlıklı yemek için bazı bildiklerimi anlattım.
Sence din bundan mı ibaret?
Umut, ve hayatta kalma yolları satmak?
Eski ahit, korku ve suçluluk satar.
Yeni ahit, benden çok daha zeki şairler ve filozoflar tarafından,
benim ağzımdan çıkmış gibi anlatılan, tam bir ahlak kanunnamesidir.
Mesaj hiç anlaşılmadı.
Peri masalları kiliseleri kurdu.
Ya "İsa" ismi?
Uydurdun mu?
Kendime John dedim.
Neredeyse hep bunu kullanırım.
Dirilme hikayeleri yayıldıkça,
ismim, ibranicedeki "Yohanan" ile karıştı.
Anlamı "tanrı bağışlayıcıdır".
Benim dünyadaki var oluşum, ölümsüzlüğün ilahi kanıtı olarak görüldü.
Ki bu da "tanrı kurtuluştur" demek olan...
İbranicedeki "Yaşua",
çevirildiği zaman, bana münasip görülen isim oldu.
Sonra yunancada "İyeysus",
ve latincede "Yeysus",
son olarak da, Orta Çağ latincesinde "Jesus" oldu.
Bütün bunların oluşunu hayretle izledim.
O zaman tanrının oğlu olduğunu hiç söylemedin?
Okul olarak başlayıp, bir tapınak olarak son buldu.
Benden büyük bir ustam olduğunu söyledim.
Babam olduğunu hiç söylemedim.
Öğrendiğimi öğretmek istedim.
Yahudilerin kralı olduğumu hiç iddia etmedim.
Ne su üzerinde yürüdüm, ne de ölü dirilttim.
Yeryüzünde insanın iyiliği anlamı haricinde,
hiç ilahi algılanası bir söz etmedim.
Doğulu hiç bir bilge, bir ahırda ibadet etmek için gelmedi.
Doğuda öğrendiğim bazı yöntemlerle, bir kaç insanı iyileştirdim.
Hepsi bu.
Üç bilge adam da, Budha'nın doğumuyla ilgili efsaneler olarak başladı.
John, şu anda evde, karımı öpüyor olmam gerekirdi.
Bizi resmen kendine bağladın.
Bir, ne bileyim... devrim bekler olduk neredeyse.
Acaba...
bizim için başka vahiylerin var mı?
Tıpkı eskiden olduğu gibi.
Sen İsa değildin.
"Tepedeki ilk vahiy" neydi söyle?
Hangisi?
Darby mi? Kral James mi? Yoksa standart Amerikan mı?
Hepsini biliyor musun?
Hiç kimse bilemez, ben bile.
Günün birinde bir tepede bir şeyler anlattım.
Pek fazla insan yoktu.
Ama sen...
İsa dedi ki...
"Sizce ben kimim?"
Onlara seçim şansı verdi.
Sizde de veriyorum.
Sen misin?
Hayır desem bile, bundan emin olabilir misin?
Kapat şunu.
Lütfen.
Bu yeterince uzadı.
Hatta daha da fazla.
Bu insanlar çok üzgün.
Deli olduğuna inanmıyorum,
ama söylediklerin gerçek değil.
Bu da geriye son bir açıklama bırakıyor.
Bütün bunların bir yalan, bir kurmaca olduğunu kabul etmenin...
zamanı geldi.
Öyle değil mi John?
Eğer şimdi buna bir son vermezsen,
gerçekten gözetim altına alınman gerektiğine ikna olacağım.
Seni inceleme için alıkoyabilirim.
Bunu biliyorsun.
Sana şimdi soruyorum.
Bu insanlara gerçeği anlatmanı, talep ediyorum senden.
Kapanışı yap.
Vakti geldi John.
Lütfen.
Tur bitti. Herkes insin.
Ne?
Bir hikayeydi.
Hepsi hikayeydi.
Aman tanrım!
Bir peri masalı daha mı?
Hepsi mi? Ama neden...
Tanrı aşkına, neden...
John, aklın başında mı değilmi diye kendimizi paraladık.
Şimdi hepsi hikaye mi diyorsun?
Böyle acemi ve salak bir hikaye nereden aklına geldi?
En azından deli olmadığımı anladınız.
Keşke olsaydın!
Bana bu fikri siz verdiniz.
Hepiniz.
Efendim?
Edith taklit Van Gogh'umu gördü.
Bana söyleyebilirdin.
Hiç yaşlanmadığımdan bahsettin.
Sen bana ilk insanlarla ilgili bir kitap verdin.
Dan, sen keskiyi farkettin,
ve "taşlar bir konuşabilse" dedin.
Biliyordum.
Birden içime doğdu, size aktardım,
tepkilerinizi ölçtüm, ve biraz fazla ileri götürdüm.
Fazla mı?
Tepkimi mi ölçtün?
Dinler tarihinden biri olup olmadığımı sordun,
benim gibi başkaları olup olmadığını, gelecek için yeni kimlikler yaratıp yaratmadığımı.
Etrafınızda dönüp, arkanıza mendil attım durdum.
Gizemin tadını çıkardım, analitiğin sınırlarını zorladım.
Siz benim oyunumu oynadınız,
ben de sizinkini.
Bizi makaraya sardın değil mi?
Çok iyiydin dostum.
Hani şu Çin'den gelen kutuları bilir misin?
İçinde bir tane, sonra bir tane daha, içinde bir tane daha...
Son kutudayım zannettim.
Seni...
orospu çocuğu.
Bunu bize nasıl yaptın?
Senin için endişelendim.
Bir çok kez beni yakaladınız zannettim ama,
nereye varacağını merak ettim sürekli.
Söylediklerimi yalanlayabilirdiniz.
Ama seyirci mükemmeldi.
Antropolojist, arkeolojist,
Hristiyan din bilimci,
bir psikolog.
Tamam bu bana yetti.
Geliyor musun? Hadi gidelim.
Peki John?
Bunu yazacak mısın?
Eğer yazarsam, size birer tane gönderirim.
Hiç zahmet etme.
Sen raporlusun.
Seni tanımıyorum.
Sizinle tanışmak güzeldi Dr. Oldman.
İsminiz bir kelime oyunu değil mi?
Old man? (old man = yaşlı adam)
Hikayenizde bu da yardımcı oldu mu?
Linda!
Hoşçakalın.
Art kısmen haklıydı.
Hangi kısım?
En azından, ben, biyoloji bilgimin bir kısmını atmak zorunda değilim.
Hangi kısmı?
Çok güzel bir fikirdi.
Çok zengin, olanaklarla dolu.
Belki de bu konuyla ilgili bir makale yazmalısınız Doktor.
Belki de yazarım.
Daha fazla detay için, hücrende özel röportaj da yaparız.
Hala yardıma ihtiyacın olabilir dostum.
Kıçımın kenarı.
Bence çok iyiydi.
Sana inandılar, çünkü inanmak zorundaydılar.
Ama bildiğim bir tek şey varsa, o da senin...
onların zannettiği gibi,
insanların iyi niyetini asla kötüye kullanmayacağın.
Psikoloji 101?
Hayır, "kadın sezisi", Bire bir.
Demek çok hızlı bir yalancısın ha Bay Kıllı?
Ama bilmek istiyorum. Gerçek ismin ne?
İster inan ister inanma, hep John oldu.
Gruber'a neden teslim oldun?
Olanlar yeterdi.
Bitmesi gerekiyordu.
Zaten işe yarayacağını hiç düşünmemeliydim.
14.000 yıl.
Eminim çok kadın olmuştur.
Sayıyor muyuz?
Belki.
Edith'i evine bırakacağım.
Sandy?
Ben kalıyorum.
Söylediğin bazı şeyler için üzgün müsün?
Söylediklerim için üzgünüm.
Peki.
İyi bir hristiyan olduğum için,
Oh John!
Yaptığın şey çok kötüydü.
İyi olduğun için şükrediyoruz.
Art bile. O anlamadığı her şeyden nefret eder.
Sen bir sadistsin John.
Ama itiraf ediyorum, mendili arkama bıraktın mı diye dönüp dönüp baktım.
Bir türlü bulamasam bile.
Sana iyi şanslar.
- Her şey gönlünce olsun. - Teşekkürler.
Hazır mısın?
- Sonra görüşürüz. - Tamam. İyi geceler.
Bilmiyorum dostum.
Bununla ilgili...
Seninle ilgili John...
Düşündükçe...
artık o Çin kutusunun içinden kurtulduğumu hissediyorum.
Boşluk hissediyorum.
Hepimizin mutlu bir şekilde "gerçek" dediği o boşlukta,
ve herkesin durmadan söylediği...
"her şey mümkündür" sözünün içinde.
- Evet. - Hayır hayır...
Artık daha fazla konuşma yok.
Eve gideceğim,
ve biraz akıl sağlığı için, oturup "Uzay Yolu" seyredeceğim.
Sana iyi şanslar dostum.
Seni her nereye götürüyorsa.
Arada sırada beni ara.
Nasıl olduğunu bileyim.
Arayacağım.
E, John Oldman.
Başka hangi kinayeli isimleri kullandın?
Bir çok.
John Paley, "paleolitik"de olduğu gibi.
John Savage (savage = vahşi)
60 yıl önce iyice zıvanadan çıktım.
Harvard'da öğretmenlik yaparken,
John Thomas Partee"ydim.
John T. Partee. (tea party = çay partisi)
Anladım.
Dur dur dur.
Boston mı?
60 yıl önce?
John Partee mi?
Sen kimya öğretmedin, sana inanmıyorum.
Annenin ismi Nola'ydı.
- Hayır. - Evet.
Evet, Nola.
Annem.
Bunu kabul etmiyorum.
Köpeğimin adı.
Ben doğmadan önce vardı.
Woofie.
Woofie...
Gruber, tekrar evlendi mi?
Bizi terk ettiğini söyledi.
Üzgünüm, gitmem gerekiyordu.
Biliyorsun. Ama yeterince bıraktım.
- Yeterince bıraktım. - Üşüdüm.
Nane molla Willy, hep üşürdün.
Soğuğa hiç dayanamazdın.
Bekle, senin sakalın vardı.
Evet, asılır dururdun, gerçek mi diye merak ederdin.
Will!
Tanrım.
911'i ara!
Hadi Will.
Will.
Hadi dostum.
Bağlantıda kalın Dr. Oldman.
Bazı sorular olabilir.
Cenaze için döneceğim.
Bayan.
Büyümüş bir çocuğun ölümünü hiç görmedin mi?
Hayır.
Nehirlerin yükselişini gördüm...
Dağların çöküşünü...
Uçsuz bucaksız manzaraların sonunu...
Yıldızların çarpışmasını...
Okyanusun gürlemesini duydum...
Tek arkadaşını kaybetmek nasıldır bilirim.
Hiç bir şey sonsuza dek sürmez.
Hep bunu duydum...
İyi olan her şeyin bir sonu vardır.
Biliyorsun ki bu doğru.
Hiç bir şey sonsuza dek sürmez.
Ama belki bazı şeyler sürer...
Sonsuzluk, senin için hissettiğim şey.
İnsanın dünyaya hükmedişini...
avucunun içine alışını gördüm...
kendi bakış açısına göre şekillendirmesini...
Dünyanın sarsıldığını hissettim...
Bazı insanların öne çıkışını...
ve yapılacak son şey olduğu için savaştıklarını gördüm...
Hiç bir şey sonsuza dek sürmez.
Hep bunu duydum.
İyi olan her şeyin bir sonu vardır.
Biliyorsun ki bu doğru.
Hiç bir şey sonsuza dek sürmez.
Ama belki bazı şeyler sürer...
Sonsuzluk, senin için hissettiğim şey.
Hiç bir şey sonsuza dek sürmez.
Hep bunu duydum.
İyi olan her şeyin bir sonu vardır.
Biliyorsun ki bu doğru.
Hiç bir şey sonsuza dek sürmez.
Ama belki bazı şeyler sürer...
Sonsuzluk, senin için hissettiğim şey.
Altyazılar: Türke turke01@hotmail.com